Η αλεπου στο παζαρι…

«Γιατί οι αρκούδες που γεράσανε το μόνο που έμαθαν να λένε είναι: ευχαριστώ, ευχαριστώ». Γ. Ρίτσος

No comments Νοέμβριος 23, 2007

Filed under: 1 — Η Αλεπού στο Παζάρι @ 2:39 πμ

Αντιγράφω από www.tsopanis.wordpress.com post του τσοπάνη: 

Εχθές τις πρώτες πρωινές ώρες ο αδελφός μου έφυγε για το μεγάλο ταξίδι για την «Γειτονιά των Αγγέλων» Στις 17/11 περίπου στις 00΄30 στην Πέτρου Ράλλη στο ύψος της Αγ. Αννης ένα CITROEN SAXO KOKKINO τον διαμέλισε και τον εγκατέλειψε. Επειδή λόγω της κατάστασης δεν μπορώ να γράψω περισσότερα και για να προλάβω όποιον φίλο θέλει να βοηθήσει ( γιατί δεν αποκλείεται ο εγκληματίας να προσπαθήσει να το φτιάξει από Δευτέρα πρωί) το KOKKINO SAXO είναι χτυπημένο εμπρός από τα μέχρι τώρα στοιχεία -κομμάτια του αυτοκίνητου έχουν βρεθεί .

 

 

Οποιος μπορεί να βοηθήσει θα είναι πολύτιμο και οποίος μπορεί να το προώθησει σε άλλα sites που να το διαβάζουν φαναρτζήδες ή αυτοί που πουλάνε ανταλλακτικά.

Τον παρακαλώ πολύ να το κάνει γιατί εγώ δεν μπορώ. Δυο αγγελούδια σε λίγη ώρα από τώρα θα ακούσουν το μεγάλο μυστικό που δεν το λέμε εδώ και 28 ώρες…

Αντίο αγαπημένε μου αδελφέ..

Όποιος μπορεί ας βοηθήσει, με την επιφύλαξη το αμάξι να είναι Citroen C3, μοντέλο 2003, χρώμα κόκκινο προς κεραμυδί.

 

Ε, ναι, λοιπόν, «Ξέσκισέ τον, τον Μπινέ» Μαΐου 23, 2007

Filed under: Η Αλεπού... γράφει — Η Αλεπού στο Παζάρι @ 3:08 μμ

Αυτούς τους ανθρώπους πάντα τους θαύμαζα και πάντα έτρεφα έναν σεβασμό. Ειδικά όταν ζεις σε νησί της παραμεθωρίου μια πιθαμή από τους δίπλα και κάθε τρεις και λίγο οι «κουμπάροι» μας (η κουμπαριά μας μάρανε) πετάνε πάνω από το κεφάλι σου. Πάντα ήθελα να πω ότι ένα ευχαριστώ στα παιδιά που έχουν πάνω τους αυτό το χρέος είναι πολύ λίγο. Τώρα από δω μέσα μου δίνεται η ευκαιρία να τους πω κι ένα μπράβο που αντέχουν μόνοι τους (γιατί στην ουσία μόνοι τους είναι) να σηκώνουν αυτό το βάρος. Και μάλλον δεν έχουν ανάγκη. Αετοί είναι και πετάνε!!! 

 

Ποτέ μη λες ποτέ!!!

Filed under: Η Αλεπού...κάνει χαβαλέ — Η Αλεπού στο Παζάρι @ 2:52 μμ
 

Ποτέ μη λες ποτέ!!! Nο 2

Filed under: Η Αλεπού...κάνει χαβαλέ — Η Αλεπού στο Παζάρι @ 2:49 μμ
 

Does anybody know what we are looking for? Μαΐου 18, 2007

Filed under: Η Αλεπού... κάνει έρευνα — Η Αλεπού στο Παζάρι @ 11:25 πμ

Νομίζω ότι έχουμε μπει σε ένα τριπάκι να ζούμε από τη μία μέρα στην άλλη και να βιώνουμε καταστάσεις που λίγες πραγματικά από αυτές είναι ό,τι πραγματικά θα θέλαμε να κάνουμε. Απορροφημένοι από ένα κωλοσύστημα παραγωγής ρομπότ, έχουμε ξεχάσει τί πραγματικά έχουμε ανάγκη, τι θέλουμε να κάνουμε, τί μας ευχαριστεί…. Και γαμώτοκερατό μου, νομίζω ότι ποτέ δεν είχαμε το χρόνο και την ευκαιρία να ψάξουμε μέσα μας και να μάθουμε για τί πράγμα τελικά είμαστε φτιαγμένοι και κατά πόσο αυτό που κάνουμε στη ζωή μας είμαστε πραγματικά εμείς.   

Όποιος είναι σίγουρος ότι ξέρει τί θέλει από τη ζωή του ας απαντήσει στα παρακάτω θέτοντάς τα με σειρά προτεραιότητας. Ας είναι και τα «θέλω» του για την τρέχουσα φάση της ζωής του.

Και μετά ας βγάλουμε κάποια συμπεράσματα.

1. Καριέρα/Καταξίωση/Δόξα

2. Οικογένεια/Ηρεμία

3. Χρήμα

4. Έρωτας/ Σχέση/Καψούρα

 

ΔΕΝ ΘΑ ΠΕΘΑΝΟΥΜΕ ΠΟΤΕ ΚΟΥΦΑΛΑ ΝΕΚΡΟΘΑΥΤΗ! Μαΐου 14, 2007

Filed under: Η Αλεπού... προβληματίζεται — Η Αλεπού στο Παζάρι @ 7:40 μμ

Κάπου 55000 και κάτι κόσμος εν αναμονή της μέρας της Κρίσεως…

Ποιας κρίσεως; Με ποια κριτήρια κρίσεως; Ποιος κρίνει τα κριτήρια με τα οποία θα μας κρίνουν;

Απορίες που θα μείνουν απορίες πίσω από αυτό το αόρατο, εξωπραγματικό, υπερφυσικό ον που λέγεται ΑΣΕΠ. Σε δύο χρόνια πάλι άλλες 55000 θα έχουν τις ίδιες απορίες με μένα. Ποιοι βάζουν τα θέματα; Ποιοι τα διορθώνουν; Γιατί καλά να είναι τίποτα ντοκτοράδες με τετραγωνικά ολόκληρα στον τοίχο τα πτυχία, θα τους παραδεχτώ, θα το σεβαστώ και θα δεχτώ να με κρίνουν, αλλά λιγάκι περίεργο μου φαίνεται να υπάρχουν τόσοι πολλοί στο Ελλαδιστάν με τέτοια προσόντα που να επαρκούν για να διορθώσουν τόσα γραπτά….

Ας μη μιλήσω για τα θέματα και τον εμπαιγμό και την απαξίωση των πτυχίων και των γνώσεων και των προσόντων και… και… και… Διότι αν είναι να φτάνουμε στο σημείο με ένα χρόνο διάβασμα να χρειάζεται να απαντήσουμε στη τύχη, ε τότε καλά θα κάνω να πάω να παίξω κανά τζόκερ να κάνω και μια καλή μπάζα και να εξασφαλίσω και το γεράματο και να μην έχω και ανάγκη!

Όνειρα για μια αξιοπρεπή δουλειά, που θα σου επιτρέψει να κάνεις όνειρα και για τη ζωή, κρίνονται μέσα σε 8 ώρες. Χιλιάδες σελίδες οφείλεις να τις βάλεις στο κεφάλι σου και να τις ξαναβγάλεις μέσα σε 8 ώρες. Και καλά να σου ζητάνε πράγματα που τα δέχεται η λογική. Γιατί στον τελευταίο διαγωνισμό εγώ ένα συμπέρασμα έβγαλα: εκεί που τελειώνει η λογική ξεκινάει ο ΑΣΕΠ. Με ειδικότητες να παίζουν με ποσοστά επιτυχίας 1:20 και 1 στους σαρανταφεύγα, για ποια λογική μιλάμε;;;

Κουράγιο αδέλφια! Θα το πιούμε κι αυτό το ποτήρι και θα συνεχίσουμε. Όποιο και να’ναι το αποτέλεσμα αντιμετωπίστε το με περηφάνεια και αξιοπρέπεια. Μακάριοι οι πτωχοί τω πνεύματι σου λέει και καταδικασμένοι σε απανωτές απογοητεύσεις οι λιγότερο φτωχοί. Κάπου 50000 θα πρέπει να μαζέψουν τα κομμάτια τους την επομένη των αποτελεσμάτων και να ξανασταθούν με δύναμη στα πόδια τους. Ας το κάνουμε. Εκπαιδευτικοί είμαστε, ας δώσουμε το παράδειγμα στα παιδιά μας. 

 

Και ξανά μανά μπλογκοπαίχνιδο! Μαΐου 11, 2007

Filed under: Η Αλεπού... γράφει — Η Αλεπού στο Παζάρι @ 10:12 μμ

Τσοπανάκο μου να’σαι καλά που έγινες αφορμή να γράψω κάτι γιατί το blogάκι μου έχει πιάσει νυχτερίδες κι αράχνες γλυκέ μου…

Το λοιπόν, θα απαριθμήσω κάποια κομμάτια που όταν τα ακούω μου σηκώνεται το πετσί ας πουμε, που βροντιέμαι, που βουρκώνω… που μου αρέσουν πολύ τελοσπάντων!

Έχω και λέω:

1. Metallica, Unforgiven

2. Metallica, Nothing Else Matters

3. Guns n’ Roses, Don’t Cry

4. Queen, The Show Must Go On

5. Animals, The House of the Rising Sun

6. The Doors, The End

7. Nirvana, όλα τα unplugged

8. Deep purple, Child in Time

9. Mike Oldfield, Shadow on the Wall

10. Scorpions, Yellow Raven

Ελληνικό ρεπερτόριο:

Β. Παπακωσταντίνου

  1. Κουρσάρος
  2. Γουίλλυ
  3. Μπαλάντα για το Γιάννη Κ.
  4. Φοβάμαι
  5. Tο Μαχαίρι
  6. Χάρις Αλεξίου, Ερωτικό
  7. Μητροπάνος – Λάκης με τα ψηλά ρεβέρ, Για να σ’εκδικηθώ
  8. Υπόγεια Ρεύματα, Μ’ αρέσει να μη λέω πολλά
  9. Τάκης Μπίνης, Το Δίχτυ
  10. Γλυκερία, Ό,τι αγαπώ είναι δικό σου

ΑΥΤΑ! ουφ… τί να πρωτοθυμηθώ;;; πάσα στη φιλενάδα pipistrello και στο Νεόφυτο!