Κάπου 55000 και κάτι κόσμος εν αναμονή της μέρας της Κρίσεως…
Ποιας κρίσεως; Με ποια κριτήρια κρίσεως; Ποιος κρίνει τα κριτήρια με τα οποία θα μας κρίνουν;
Απορίες που θα μείνουν απορίες πίσω από αυτό το αόρατο, εξωπραγματικό, υπερφυσικό ον που λέγεται ΑΣΕΠ. Σε δύο χρόνια πάλι άλλες 55000 θα έχουν τις ίδιες απορίες με μένα. Ποιοι βάζουν τα θέματα; Ποιοι τα διορθώνουν; Γιατί καλά να είναι τίποτα ντοκτοράδες με τετραγωνικά ολόκληρα στον τοίχο τα πτυχία, θα τους παραδεχτώ, θα το σεβαστώ και θα δεχτώ να με κρίνουν, αλλά λιγάκι περίεργο μου φαίνεται να υπάρχουν τόσοι πολλοί στο Ελλαδιστάν με τέτοια προσόντα που να επαρκούν για να διορθώσουν τόσα γραπτά….
Ας μη μιλήσω για τα θέματα και τον εμπαιγμό και την απαξίωση των πτυχίων και των γνώσεων και των προσόντων και… και… και… Διότι αν είναι να φτάνουμε στο σημείο με ένα χρόνο διάβασμα να χρειάζεται να απαντήσουμε στη τύχη, ε τότε καλά θα κάνω να πάω να παίξω κανά τζόκερ να κάνω και μια καλή μπάζα και να εξασφαλίσω και το γεράματο και να μην έχω και ανάγκη!
Όνειρα για μια αξιοπρεπή δουλειά, που θα σου επιτρέψει να κάνεις όνειρα και για τη ζωή, κρίνονται μέσα σε 8 ώρες. Χιλιάδες σελίδες οφείλεις να τις βάλεις στο κεφάλι σου και να τις ξαναβγάλεις μέσα σε 8 ώρες. Και καλά να σου ζητάνε πράγματα που τα δέχεται η λογική. Γιατί στον τελευταίο διαγωνισμό εγώ ένα συμπέρασμα έβγαλα: εκεί που τελειώνει η λογική ξεκινάει ο ΑΣΕΠ. Με ειδικότητες να παίζουν με ποσοστά επιτυχίας 1:20 και 1 στους σαρανταφεύγα, για ποια λογική μιλάμε;;;
Κουράγιο αδέλφια! Θα το πιούμε κι αυτό το ποτήρι και θα συνεχίσουμε. Όποιο και να’ναι το αποτέλεσμα αντιμετωπίστε το με περηφάνεια και αξιοπρέπεια. Μακάριοι οι πτωχοί τω πνεύματι σου λέει και καταδικασμένοι σε απανωτές απογοητεύσεις οι λιγότερο φτωχοί. Κάπου 50000 θα πρέπει να μαζέψουν τα κομμάτια τους την επομένη των αποτελεσμάτων και να ξανασταθούν με δύναμη στα πόδια τους. Ας το κάνουμε. Εκπαιδευτικοί είμαστε, ας δώσουμε το παράδειγμα στα παιδιά μας.
Η αλεπου στο παζαρι... 