Αυτούς τους ανθρώπους πάντα τους θαύμαζα και πάντα έτρεφα έναν σεβασμό. Ειδικά όταν ζεις σε νησί της παραμεθωρίου μια πιθαμή από τους δίπλα και κάθε τρεις και λίγο οι «κουμπάροι» μας (η κουμπαριά μας μάρανε) πετάνε πάνω από το κεφάλι σου. Πάντα ήθελα να πω ότι ένα ευχαριστώ στα παιδιά που έχουν πάνω τους αυτό το χρέος είναι πολύ λίγο. Τώρα από δω μέσα μου δίνεται η ευκαιρία να τους πω κι ένα μπράβο που αντέχουν μόνοι τους (γιατί στην ουσία μόνοι τους είναι) να σηκώνουν αυτό το βάρος. Και μάλλον δεν έχουν ανάγκη. Αετοί είναι και πετάνε!!!
Η αλεπου στο παζαρι…
«Γιατί οι αρκούδες που γεράσανε το μόνο που έμαθαν να λένε είναι: ευχαριστώ, ευχαριστώ». Γ. Ρίτσος
Διαλέχτε κόσμε!
Τιμήσατε δεόντως
Κόσμος στο παζάρι
Η αλεπου στο παζαρι... 